Een rivier waarvan de oevers letterlijk glinsteren – het klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar toch is het nu realiteit. In 2025 domineert één nieuwsfeit het internationale mijnbouwnieuws: de vondst van een gigantisch gouddepot ter waarde van bijna 10 miljard dollar. Het verandert niet alleen de economie van het desbetreffende land, maar trekt ook de nieuwsgierige blikken van investeerders wereldwijd.
Niet ergens in Zuid-Amerika of Australië, maar in de bedding van de rivier de Indus, is maar liefst 64,74 ton goud aangetroffen. In een tijdperk waarin grondstoffen schaars zijn geworden en elke gram goud telt, voelt dit als de jackpot voor Pakistan – een land dat economisch wel wat extra glans kan gebruiken.
Waar precies ligt deze ‘gouden rivier’?
De vondst kwam aan het licht in Pakistan, rondom een 32 kilometer lang traject van de rivier de Indus. Experts berekenden dat hier naar schatting 2,8 miljoen goudbaren liggen – samen zo goed als 65 ton goud. Dat is bijna genoeg om het jaarlijkse nationale goudverbruik van de hele Benelux te dekken, mocht u zich dat afvragen.
Het nieuws sloeg in als een bom. Met deze reserves ziet Pakistan de kans om minder afhankelijk te worden van import en om buitenlands kapitaal aan te trekken. Logisch dus dat de beveiliging inmiddels stevig is opgeschaald om die glanstrossen niet in verkeerde handen te laten vallen.
Hoe werd de goudrivier ontdekt?
Het begon allemaal met grondige geologische analyses en veldonderzoek uitgevoerd door de Geologische Dienst van Pakistan. Zij stuitten op opvallende concentraties goud – en lieten hun bevindingen vervolgens dubbelchecken door ingenieurs van de National Engineering Corporation. Na maanden van monsters nemen en cijfers vergelijken kwam het verlossende woord: het goud blijkt er inderdaad te liggen én het is winbaar.
Wat zijn de volgende stappen voor het goudproject?
- Uitgebreidere studies om de economische haalbaarheid te toetsen – niemand zit immers te wachten op een kostbare flop.
- Waarschijnlijk volgt er dit jaar een internationale veiling voor concessies. Grote namen als Shell en Total zouden al belangstelling hebben getoond.
- Het veiligheidsniveau in de regio wordt verder opgevoerd – een goudkoorts als deze trekt nu eenmaal niet alleen serieuze ondernemers maar ook handige criminelen.
- Door de nieuwe werkzaamheden kunnen duizenden banen ontstaan, wat mogelijk een aanjager wordt voor lokale industrieën en het dagelijks leven. In steden als Karachi merkt men dat trouwens nu al in de lokale werkgelegenheid.
In Nederland volgt men de ontwikkelingen met argusogen. Onze technologische knowhow rondom duurzame mijnbouw zou zomaar gevraagd kunnen worden – volgens ingewijden bij TNO zijn de eerste contacten met Pakistaanse organisaties al gelegd. Goud mag dan tijdloos zijn, maar de manier waarop het gewonnen wordt vraagt anno 2025 om innovatie en verantwoordelijkheid.
Niet alleen Pakistan profiteert; de toenemende aandacht voor ethische ontginning en transparantie in de goudsector is ook in de Amsterdamse Zuidas merkbaar. Grote investeringsfirma’s en zelfs juweliers letten scherper dan ooit op de herkomst van hun edelmetaal. Misschien wordt het dus tijd om die oude gouden ring eens onder de loep te nemen – wie weet waar het vandaan komt.